IDIOPATSKI EOZINOFILNI PLEURALNI IZLJEV – PRIKAZ BOLESNIKA

Sazetak

Eozinofilni pleuralni izljev (EPI) ubrajamo u skupinu eksudativnih izljeva. Označava ga prisutnost od najmanje 10% eozinofilnih granulocita u pleuralnoj tekućini.1 Najčešća stanja povezana s EPI jesu maligne bolesti, infekcije, postkirurška i posttraumatska stanja, hipersenzitivnost, sistemske autoimunosne bolesti, srčana dekompenzacija, ciroza jetre, plućna embolija, azbestoza i reakcija na lijekove.2–4 U sistemskim autoimunosnim bolestima pleuralni se izljev najčešće nalazi u bolesnika sa sistemskim eritemskim lupusom5,6 i reumatoidnim artritisom,6 a rjeđe u sistemskoj sklerozi i polimiozitisu6 dok je iznimno rijedak u Churg-Straussovu sindromu.7 U 14 do 25% bolesnika uzrok EPI ostaje nepoznat i tada EPI nazivamo idiopatskim.2–4 Liječenje EPI zasniva se na liječenju primarne bolesti, a idiopatski oblik liječi se primjenom glukokortikoida. U radu smo prikazali bolesnika s idiopatskim eozinofilnim pleuralnim izljevom i dijagnostički postupak kojim su isključene druge bolesti ili stanja te liječenje metilprednizolonom koje je dalo odličan klinički odgovor uz izlječenje.