IZVANBOLNIČKI METICILIN-REZISTENTNI STAPHYLOCOCCUS AUREUS – MOLEKULARNA EVOLUCIJA, KARAKTERISTIKE I ZNAČENJE

Sazetak

Sažetak. Meticilin-rezistentni Staphylococcus aureus (MRSA) važan je medicinski problem s kojim se bolnice suočavaju već desetljećima; njegova pojava u izvanbolničkoj sredini 90-ih godina prošlog stoljeća otvara, međutim, novo poglavlje i u izvanbolničkim infekcijama. Izvanbolnički MRSA razlikuje se od bolničkoga po genotipskim i fenotipskim osobinama. Tipično je za izvanbolničke MRSA da su osjetljivi na većinu nebetalaktamskih antibiotika. Uzrokuju infekcije u mlađih, prethodno zdravih ljudi, a najčešće su uzročnici teških infekcija kože i mekih tkiva, kao i teških, nekrotizirajućih pneumonija. Kromosomska kaseta, koja sadržava gen mecA odgovoran za rezistenciju na betalaktamske antibiotike (SCCmec), u izvanbolničkh izolata je tipa IV ili V i manja je od SCCmec tipičnih za bolničke izolate (SCCmec I, II i III). Tipično je za veliki dio izvanbolničkih MRSA posjedovanje gena za Panton-Valentinov leukocidin (PVL). U dijagnostici izvanbolničkih MRSA rabe se standardne laboratorijske metode, a u ugroženoj populaciji moguće je primijeniti brze molekularne metode za ciljano liječenje i sprečavanje širenja izvanbolničkih MRSA.