DISFUNKCIJA SAKROILIJAKALNOG ZGLOBA: KLINIČKA SLIKA, DIJAGNOSTIKA I MANUALNA TERAPIJA

Sazetak

Disfunkcija sakroilijakalnog zgloba jedan je od dokazanih uzroka sakroilijakalnog sindroma. Riječ je o ograničenoj pokretljivosti sakruma nasuprot ilijumu tipa »reverzibilne blokade pokreta«. Glavna obilježja disfunkcije su: nedostatna zglobna igra (»joint play«), prenesena bol, uredan radiološki nalaz, uredni laboratorijski nalazi i nestanak kliničkih simptoma nakon deblokade zglobnih tijela. Bol se iz blokiranog zgloba može prenijeti u: križa, stražnjicu, kuk, preponu, bedro, list i donji dio trbuha. Raspršenost bolnih područja posljedica je složene i nestalne inervacije zglobne čahure. Blokirani položaj zglobnih tijela i protrahirana napetost zglobne čahure uzrokuju podražaj nociceptora kojima je čahura osigurana. Nocicepcijska aktivnost očituje se prenesenim bolima u inervacijskom području podraženih senzibilnih živaca. U članku je, osim kliničke slike, opisana dijagnostika i manualna terapija disfunkcije. Testovi federiranja s pomoću kojih se ispituje pasivna pokretljivost (»joint play«) imaju najveću vrijednost u dijagnostici disfunkcije. Manualna terapija (mobilizacija/manipulacija) indicirana je i učinkovita u bolesnika s disfunkcijom.